ЕМИРУВЧИ КУЛГИ ҲАҚИДА - Quronov, Dilmurod (FILOLOGIYA UFQLARI JURNALI, 2022)
“Донишқишлоқ латифалари”нинг охирига “1976-1991” саналари қўйилганки, айни шу сана туркумнинг мазмун-моҳияти, унинг ғоявий-бадиий ўзига хослигига ишора этиб туради. Албатта, вақт ўтиши билан туркумга кирган шеърларнинг ўзлари ёзилган давр билан алоқаси сусайиб, ўз ҳолича эстетик қиммат касб этиб бориши табиий. Бироқ “шоир нима демоқчи бўлганию нега шундай демоқчилигини” билмоққа қасд қилганки киши уларга тарихийлик тамойили асосида бир қур назар ташласаёқ саволларига жавоб топиши ҳам шубҳасиз. Негаки, туркумга кирган шеърий латифаларнинг аксарияти ўз даври шароити, ундаги устувор ижтимоий кайфияту жамиятнинг илғор фикрли кишиларига хос ғоявий-ҳиссий муносабат билан чамбарчас боғлиқдир.